Kategori: Öykü
Edebiyat ve öykü
Son Külhan Beyi
Ayşin Çoban “Her zamanki, değişmeyen mekanlarına iki kürsü atmış oturmuşlardı, soyunun tek örneği kalan namı değer külhan beyi Tahir ve manav İsmail, sokağın nabzı orda...
CEVİZİN AŞKI
Neşe Kazan Ben bir ceviz ağacıyım. Bu girişin ardından” Gülhane Parkı’nda “ dememi bekliyor olsanız da, üzgünüm o hikayenin içi boş çıktı. Halbuki çok güzel...
Hijyen Sanatı
Bike S. Demirkız “Elini burnuna götürme alışkanlığı vardı. Öyle arada sırada değil sık sık. Her dört seferin üçünde bu hareketin devamında banyoya gider, sıvı sabunu...
Manolya
Şefika Gül Tüzün “O gün sessizce yatağından kalkmıştı. Yirmi dört saat sonra hayatının değişeceğini hiç bilmiyordu ki. Memleketine gideceği için hazırlıklara başladı. İlk önce bulaşıkları...
Gönül Çelen
Ayşin Çoban “Hayat sunar, insan sanar. Hayatı sunduğu kadar değil aldanışları kadar yaşar. Zaman bazı anlara nokta koyup, üzerinden akıp geçmesine aldırmadan hayata hep ordan...
Selahattin ve Sihirli Hoparlör
“Yine o lanetli ışık, dolaptan sızıyordu. Bildiğin mor renkte atan bir kalp, karanlıkta göz kırpan bir hortlak gibi.” Bike S. Demirkız Selahattin, İstanbul’da bir kamu...
Ayın Karanlık Yüzü
Nazlıcan, takvimi delik deşik ettiğinden beri ev arkadaşları onu “Kırmızı Alarm Komutanı” diye çağırıyordu. Çünkü her ayın ortasında evin havası değişir, bitkiler solar, kediler camdan...
Sessiz Şahit
Nuray Balcı Köyün en sessiz evi, mezarlığın hemen karşısındaydı. Burada oturan Naciye Teyze’nin boyu pek uzun sayılmazdı. Hafifçe kamburu çıkmıştı artık. Yılların yükü sırtına değil...
Mırnav’ın Açlık Savaşı
Bike S. Demirkız Mırnav beklemeyi sevmezdi. Hele ki karnı guruldamaya başlamışsa… Hayır. O vakit tek bir yol vardı: Görevimiz: iş başa düştü. O gün de...
Gülbahar Teyze ve Üç Cingöz
Bike S. Demirkız “Üsküdar’daki eski bir plazanın gece temizliğinden sorumlu olan Gülbahar Teyze, kova ve paspasıyla ıssız lobide yavaş yavaş ilerliyordu. Yerleri yeni cilalamıştı, camlar...
Bir Kahve Alır mıydınız?
Bike S. Demirkız “Nezaket Hanım, seksenlerin ortasında hafızanın kıyısında yaşayan bir zarafet timsaliydi. Eski edebiyat öğretmeni, şair ruhlu, ama son yıllarda şiirden çok “şey… neydi...
İnsanlık Öldü
Ümmügülsüm Hasyıldırım “Siyahın asaletinin iyice hissedildiği, gecenin ürpertici yalnızlığının hakim olduğu, ayın en saf ve masum haliyle yanımda olduğunu hissettiğim andı, kalemime sarıldığım an. Yürek...
