Tanrıya boyun eğmenin o ağır ve berrak sancısıyken hayat,
Adım bay-ram: Bir kopuşun, bir duruşun ve secdenin toplamı.
Eğilmek, zayıflık değil; asıl menzile bir uçurum gibi varmaktır,
Ben RAM oldum, ismimin hecelerini O’nun emrinde birer mızrak kıldım.
Bayram odur ki, kalbin kalıplardan kurtulup “lâ” demesidir dünyaya,
Kurban edilen her heves, ruhun o geniş meydanına açılan kapı.
Ben bu dünyaya sığmadım, ismimi bir boyun eğme borcu bildim,
Ve şimdi bayram; bir teslimiyetin en gür sesli şarkısıdır.
