Cevherim

Rüzgâr tatlı tatlı esiyor hafiften; 

Yapraklar tek tek dökülüyor ağaçtan. 

Bir sözüm var idi kendime maziden; 

Yarama merhem olacaktı umudum sahiden. 

Cihanda tek varlığımı kaybettim ben; 

Sebepsiz fikirler sundun önüme hâlâ sen. 

Asıl cevherimi yitirdim ararken; 

Rabbime niyazımda gözyaşıyla sunarken. 

Sadece benim değil cihanın sultanı, 

On sekiz bin alemin dahi serveri, 

Hasta gönüllerin bile tabibi; 

Şeksiz şüphesiz Muhammedü’l-Emin’i.