Göğsüme düşen kor, önce ruhumu yaktı, kavurdu; sonra duygu ve düşüncelerimi. Aklımın acziyeti altında eriyen yüreğime tamiri mümkün olmayan hasar bıraktı.
Yangın, kor alevlerini göğsümden dışarıya duman duman salarken şimşeklerin gürültüsü beyin çeperimde yankılandı. Yüreğimde yangın arşa çıkarken dört yol kavşağındaki evimin balkon camına yağmur taneleri vurmaya başladı. Ellerim camda, gözlerim camdan dışarıda sokakta sel olmuş akan suya dalmıştı. Sıkışan yüreğimi rahatlatmak için hemen yukarıda bulunan ormanlık alana doğru yürümeye başlayan gözlerim dalgın. Hava, yüreğim gibi puslu. Bulutlar gökyüzünü kaplamış, yeryüzüne sanki indi inecek ve atmosfere dumanını salmış da ihtar ediyor gibi.
İki tarafı ağaçlarla kaplı, ince patika yoldan ormana doğru ilerledi ruhum. Baharın müjdecisi, kuşların cıvıltıları bile yüreğimdeki sıkıntıyı dağıtamadı. İlerideki çeşmeye doğru ilerlerken dereye taşan suyunun şırıltısına kaydı gözlerim. Gayri ihtiyari suyun başına dikeldi. Göğsümü sıkıştıran sabah haberlerindeki görüntüler, gözümün önünden gitmiyordu.
Televizyondan odanın içine yayılan dehşet anları, tepeden tırnağa bedenimi hapsetmiş, titreme krizleri dinmek bilmiyordu. Düşüncelerimde ne orman ne yürüyüş ne de doğanın enerjisi o anın ruhumdaki sarsıntısını sakinleştiremedi.
Yeryüzüne inen bulutlarla, yolları esir alan sular arasında sıkışıp kalan gönlüm nefes alamıyor, boğuluyordu. “Biz nerede hata yaptık?” Sorusu çoktan anlamını yitirmişti. Ellerimi gökyüzüne uzatıp bulutlara dokunmak istedim. Yanaklarımı yağmur suları ıslatsa yüreğimdeki yangın söner mi?
Ruhum derenin başından ayrılırken kulaklarımda hâlâ çınlayan spikerin sesi susmuyordu. İleride kocaman gözlerle kediyi izleyen köpeği uzun uzun süzdüm. Sağ tarafında alacalı bir kedi ise köpekten korkmuş çareyi kaçmakta bulmuştu. Fırtınalar kopan yüreğime inat bu iki hayvan dudak kenarlarıma teselli mahiyetinde bir tebessüm hediye etti.
Beynimde bin bir “Neden?” sorusuyla ve uzun süre devam edecek aynı ruh hâliyle camlarımı yalayan yağmuru izledim. Aşağıya inip yollarda suya giriş çıkışımın ve üzerime sıçrayan çamurlu suyun hayaliyle, yanaklarıma süzülen yaşların çenemden aşağıya inerken ısrarla çalan kapı ziliyle kendime geldim.
