Dostluk her gün iletişim kurmak değildir. Bazen hiç konuşmadan da anlaşabilmektir. Kalabalıklar içinde olsan da tek kalsan da yalnız hissetmemektir.
Dost bazen en mutlu anına sevinen bazen en kötü anında yanında hissettirendir. Kendini açıklamak zorunda olmadan da seni anlayabilendir. Kalptedir bir ömür boyu güvenle seninledir, ona koşulsuz güvenmektir.
Bazen yollar ayrı, fikirler ayrı düşse de mesafeler olsa da bundan etkilenmeyecek kadar güçlüdür. Zaman değil samimiyet önemlidir. Seni olduğun gibi kabul eden, hatalarını seni kırmadan da sana anlatabilen, rahatlıkla konuştuğun kişidir. Aranızdaki bağ dolayısıyla kıskançlık, yarış, kıyas asla olmaz.
Dostluk bazen’’ Hadi çay koy geliyorum’’ demektir koşulsuzca. Dostluk bazen minik bir hediye ile gönül almaktır. Bazen tartışmalar olsa da uzaklaşmak yerine haklı çıkmak adına ben böyleyim demek yerine seni de görüyorum ve anlıyorum diyebilmektir. Saygıdır. Çünkü dostluk sadece kavga etmemek değildir kavga sonrası bile birbirine dönmeyi bilmektir.
Zıt düşünceler; eğer ki dostluk bağı kurulmuşsa iki insanı asla ayıramaz. Ayırmamalı aksine birbirini tamamlamalıdır. Dostluk eksik yanlarını birbirinde görüp törpülemektir. Yeri geldiğinde şakalaşmaktır. Tıpkı Mevlânâ Celâleddîn -i Rûmi’nin ‘’ Dost, senin aynandır; ona bakınca kendini görürsün ‘’. dediği gibi. Siyah- beyaz gibi, yin yang felsefesi gibi…
Bazen dostluk sen böyleyken de ben senin yanındayım diyebilmektir. Bir insanın gerçek dostluğu bir ömre yeter. Dostluk sayıda olmaz hissedilen değerdedir. Yaşamınızda böyle bir iletişim yakalamışsınız çok şanslısınız demektir. Her insanın yaşamında güzel yürekli dostlarının olması dileğiyle tüm dostlarıma selam ile…
