“ Bir şey ancak tamamlandığında dönüşmeye başlar ”
Dedi ki Süleyman,
Yüreğin sıkışıp,
Gönlün daralır ya bazen,
Kimsesizleşirsin,
Hani kelimeler ve bütün bu dünya kisvesizleşir,
İşte o zaman enginleşirsin sen.
Gönül zirvesine doğru çıktığın yolculukta çalkalanıp da durulmayı beklediğin zaman,
Ve durulduğunda,
Kudretlenmiş, kuvvetlenmiş olduğunda,
Kabına sığabilir misin?
Peki ya taşabilir misin
Taşmak;
Cezbenin coşkusunu nabzından duymaktır.
Taşmak;
Karışmayı,
Karışmak;
Kavuşmayı hayal eder.
Sen hayalinde,
Seni hayal edenin Cemalini seyrettiğinde,
İşte o zaman taşabilirsin.
Ey İnsan’ Sen hayalsin gerçek içinde,
Gör bunu, anla bunu, bil bunu,
Mir’ati Hakikat’te yansıyan veçhin,
Ahsen olsun, ziya olsun, aşk olsun.
Unutma sakın değişmeyen gerçeği ,
Bir Hayâlsin, Aşk nüvesisin Sırrın içinde.
Gönlünü mertçe açıp okuduğunda değil,
Riyaya düştüğünde tıkanırsın.
Sözünü özüne bağlamayı öğrendiğinde,
İşte böyle açılır, yokluğa karışırsın sen.
