Kimine güldüysem hasret oldu
Ben kendimden gittim
O senden gidemedi
Takvimler değişti
Ama içimde bir yer
Hâlâ sana takılı kaldı
İçime sessizlik çöktü
Kapılar birer birer kapandı
Sustun
Ama susmadı içim
İçimde
Adı konmamış bir kırgınlık
Güneş inadına doğdu
Ama içimde
Ümit değil, küller kaldı
Sen…
Uzaklaşamadığım
Kendimden söküp atamadığım
Sessiz bir liman
