Hasta olan ben miyim?
Yoksa içimde ki sen mi?
Hangisi daha acı verir bilmem,
Gittikçe silikleşen bir siluet gibiyim.
Bulmaya çalıştıkça kaybolan
Benler çıkıyor içimden, her köşe başında karşıma.
Toparlamaya çalıştıkça dağılan bin bir parçam,
Her an bir kıyama hazırlanmış, beni bekliyor.
Ellerini uzatmış kurtar der, bir yanım.
Anlık cinnet gözyaşları kovalıyor gecelerimi.
Ruhumdan içeri,
Mavi bir ışık huzmesi, baş gösteriyor.
Kalbimden çıkıp
Gözlerimi kamaştıran gece,
Yıldızlara sızan karanlığıma inat;
Yarışırcasına aceleci ve telaşlı,
Sabahları bekliyor, bir yanım
Yok, olmayı istiyor.
Sonra sessiz bir çığlık kopuyor,
Korkma, buradayım der gibi…
