Yazar: Selim Öztürk
Naşide- (Mutfaktan salona seslenir.) Hadi vakit azaldı birazdan gelir.
Tahsin- ( Işıklı düzeneği hazırlamaktadır)Tamam tamam bitiriyorum. Gelirken dikkat et kablolara basma.
Naşide- (Salona gelir) Beş dakika sonra kurabiyeler hazır.
Tahsin-Hayatım ışıkları kapatır mısın?
Naşide- (Salonun ışıklarını kapatır) Ay! Çok heyecanlıyım.
Tahsin- (Düzeneğin düğmesine basar) Tatatatam!..
Naşide- (Alkışlar) Harika oldu. Ortam rengârenk.
Tahsin- Güzel oldu değil mi? Çok uğraştım ama değdi.
Naşide- Çok şaşıracak. Bence bu sürprizi hiç beklemiyor.
Tahsin- ( Kısık bir sesle) Bu ne ki, esas sürprizi sonra görecek o.
Naşide- Anlamadım, ne dedin?
Tahsin- (Gülümseyerek)Evet bence de güzel olacak.
(Salonda kanepenin üzerinde yan yana otururlar)
Naşide- Artık sen de seviyorsun değil mi abla?
Tahsin- Sevmek önemli bir mesele, alıştım diyeyim.
Naşide- Aşk olsun. O seni seviyor ama.
Tahsin- Hiç öyle görünmüyor, bugüne kadar benimle ilgili ağzından sıcak bir kelime duymadım.
Naşide- O mesajları yakaladıktan sonra olabilir mi?
Tahsin- Kaç kere söyleyeceğim. Bir günlük bir kaçamaktı ve bedeli ağır oldu biliyorsun.
Naşide – Seni affetmek benim için çok zordu ama.
Tahsin – Bu konuyu konuşmak beni çok üzüyor. Lütfen bir daha açma.
Naşide- ( Ayağa kalkar ve mutfağa doğru ilerler) Tamam ama unutmam mümkün değil fakat affettim seni. Bundan sonra sen de güzel davran ablama.
Tahsin- ( Kısık sesle) Ha ne demezsin.
(Zil çalar, Tahsin kapıyı aralar ve hızlıca salona geçer, Naşide de yanındadır. Gönül salona girer.)
Gönül- Naşide! Neredesin?
(Tahsin düzeneğin düğmesine dokunur. Doğum günü müziği eşliğinde ortam rengârenk olur )
Gönül- Ay! İnanmıyorum Unutmamışsın.
Naşide – ( Gülümseyerek ablasına sarılır) İyi ki doğdun ablacığım.
Gönül – Çok teşekkür ederim güzelim benim. Ne gerek vardı ama.
Naşide – Tahsin ile beraber düşündük. Her şeyi o hazırladı.
Tahsin – Doğum günün kutlu olsun baldız. Nice senelere…
Gönül – (Soğuk bir tavırla ) Teşekkürler.
Naşide – ( Pastanın üzerindeki mumları yakar) Hadi geçin masaya. Kurabiyeleri soğutmayalım.
( Gönül mumları üfler ve hep beraber pastayla kurabiyeleri yemeye başlarlar. Naşide hediye paketini uzatır, Gönül paketi açar ve kardeşine sarılır)
Gönül- ( Kardeşinin aldığı gömleği üzerine tutar ) Tam istediğim gibi. Çok teşekkür ederim kardeşim.
Tahsin – ( Elindeki zarfı baldızına uzatır.) Bu da benim hediyem.
Gönül – ( Zarfı eline alır) Bu ne ki?
Tahsin- Aç istersen.
(Gönül zarfı açar ve uçak biletini görür)
Tahsin- (Kinayeli bir tavırla) Özlemişsindir memleketini.
Gönül- Bu ne demek şimdi? Burada tek kişilik bilet var. Keşke kardeşim için de alsaydın.
Tahsin- Onun yeri benim yanım. Bu evde fazla olan sensin.
Naşide- (Her ikisine de bakarak seslenir.)Tahsin! Abla!
Gönül- ( Naşide’ye döner) Dur bir dakika sen.( Sonra Tahsin’e döner) Tamam o zaman sen yine de ikinci bileti al.
Tahsin- Neden?
Gönül- Sevgilin olan o fahişe için canım. Tadı damağında kalmıştır. Beraber yarım kalan aşkınızı iliklerinize kadar yaşarsınız memlekette.
Naşide- Yapma abla lütfen. Ben affettim onu. Sen de affet artık.
Gönül- Hayatının en büyük hatası bu adamla evlenmen oldu. İkinci hatan ise onu affetmekti. Aldatan her zaman aldatır benim budala kardeşim.
Eylül 2025 Tuzla
Editör-Fatma Karataş
