Saklı bir sır gibi yükselir dağdan,
Gönlü yaban, sesi rüzgârla harman.
Morla yıkanmış her narin yaprakta,
Doğanın kalbi atar usulca buradan.
Toprağın bağrından çıkar bir dua,
Ne bahar bilir, ne zamana sığar.
Güneşe meyleder başı dimdikçe,
Yalnızlığın da bir rengi vardır.
Dokunma, der; gözlerin yeter,
Her çiçeğin bir ömrü, bir kader.
Salep olur, özünde bin yıllık sızı,
Kökünde mahzun Anadolu nazı.
Ey dağ çiçeği, vahşi ve asil,
Her tomurcuğun bir masal misali.
Kıyamam sana, kırılma diye,
Sevdanı yazdım bu taşlı tepeye.
