Neşe Kazan Karaköy- Haydarpaşa vapuruyla başlamış aslında benim annesiz yolculuğum.“Bundan sonra benim torunum değil evlâdımdır böyle biline…” diyen dedemle devam etmiş. İncir ağacının gölgesinde bırakmışım...
Neşe Kazan Bu şehre ilk kez kucağımda iki aylık bebeğim ve dört yaşında oğlumla geldiğimde sizin anne, benim babaannem dediğim insanı kaybedeli dört ay olmuştu....
Neşe Kazan Bir yıl olmuş. Tam bir yıl geçmiş üzerinden. Oysa sık sık İstanbul’un tarihi mekanlarını gezmek için sözleşmiştik. Ee! Tabii yaz sıcakları, herkesin işi...
Neşe Kazan İnsana dair yaşanmışlıkları; içinde insan olan her öyküyü, romanı, hikâyeyi, şiiri ve resmi seviyorum. Bu tür eserler ne zaman ve nerede karşıma çıkarsa...
Neşe Kazan Rutinim haline gelen terapi merkezine giderken dağarcığıma yeni bir kavram daha ekledim. Sayfamda ağırladığım yeni konuklarım için dipnot düşeyim; mecazi olarak kullandığım “terapi...
Neşe Kazan Gün de yoruluyor sanki ben yorulunca. Hava buz kesmiş. Dışarıdayım ve sıcak bir şeyler içince içim ısınacakmış gibi hissediyorum. Yağmur nefes aldırmıyor. Şemsiyem...
Neşe Kazan Her zaman iyi bir sonucu vardır. Gerçek acı, dışa vurulmayan acıdır hep. Yerleşik düşünceler sözlüğünün ilk kelimesi. Acının iyi bir sonucu olabilir mi...
Neşe Kazan Akşam saatlerinde toplu yaşanılan yerler ocaktır, ailedir, muhabbettir, güzeldir. Bir koku getirir aklınıza neşeli sofralardaki sıcaklığı. Dolmalık pirincin taşını ayıklarken komşu kızının düğünü...
Neşe Kazan Havaların yazlara doyamadığı mevsimdeyim. Adına her ne kadar pastırma yazı deseler de, uzun süren sıcakların bu demini seviyorum. Deniz kıyısına inip, şöyle bir...