Şaziye İnceler
Derdimi anlayacak birini arıyorum,
Nasılsa karar verdim, dinle, anlatıyorum.
Ruhum hep iner çıkar, duramaz hiç tek düze,
Karıştırır daima gecemi gündüzüme.
Uykumda da rahat yok, fikirlerim karışık,
Kapkaranlıktır zihnim, bulamaz hiçbir ışık.
Beni anlayamıyor tanıdığım hiç kimse,
Zor imiş çile çekmek, etrafın hep böyleyse.
Zekâm iniyor bazen son kesin sınırına,
Bazen öyle çıkar ki şaşarım algısına!
Hiç normal duramaz ki ya fırlar ya da iner,
Bu haliyle tıpkı o kalp çarpıntıma benzer.
Bazen kalbim bir çarpar, sığdıramam içime,
Biraz vakit geçince şaşarım ben halime.
Fırtınalar, kasırgalar, hepsi orda toplanmış,
Dertlerim, sevgilerim, topyekûn ayaklanmış…
Anlamazsın halimi, çünkü ben anlatamam.
Tanıyamazsın beni, zira ben de tanımam…
