Karnında hiç çocuk taşımamış ama kalbinde 4 çocuk büyütüp doğurmuş bir anneyim! İlk çocuğumu kapıda buldum. Bir Ankara kedisiydi, minnacık o beni çok sevmedi annemi sahiplendi anne olarak. Bana da can oldu yoldaş oldu!
Çocuklarım için dünyayı yakacak, hatta dünyanın ötesinde bir hayat varsa oraya geçecek biriyim! Arkadaşım yazar Nuray Balcı’nın ‘‘Pencere Önündeki Dünya’’ adlı yazısını okurken çok ağladım, üzüldüm ama bi yandan arkadaşım adına mutluydum çünkü o saf sevgiyi tatmıştı 😊 Vazgeçmeyecekti✌🏻
Aslında Tüm hikâyem benim 2023 yılında çöpte bulduğum bir canla başladı. 4 ayımız birlikte sürekli sarılıp öperek geçti. Vedalaşmamız bile birbirimizi koklayarak oldu! Sonra karşıma 3 can daha çıktı. Birinin gözü hastaydı, diğerinin gözünde hastalık başlama aşamasındaydı. İyileştirmem lazımdı, bırakamazdım! Cebimde kalan son para ile onları iyi edecek veterineri buldum. İlaçlarını tedarik ettim, bakımlarına başladım. Aslında amacım onları iyileştirip sahiplendirmekti! Sonrasında ben onları iyileştirdim, onlar da beni iyileştirdi. Bırakamadım her gün bana söylenen ‘‘Ne zaman vereceksin bunları, ne kadar daha bakacaksın bunlara?’’ sözlerine aldırmadan göğsümde büyüttüm, sardım, sarmaladım! Bugün 3 yaşlarına 3 ay var hâlâ göğsümde bana sarılarak uyuyorlar. Ben hastaysam ben kalkana kadar mama beklemiyorlar, beni yormuyorlar! Bir kere bile dışarı kaka, çiş yapmadılar! Benim tüm alerjilerime, hastalıklarıma iyi geldiler ❤️
Aslında şöyle bir şey var biz onları seçmiyoruz onlar bizi seçiyorlar! İyileştirmek için, can olmak için, nefes olmak için! Döktükleri tüyden, kakalarını yaptıkları kumdan çok fazlası bu canlar❤️
Bugüne kadar evlenmeyi düşünmedim, çocuk istemedim! Çocuk yapmayana ‘‘Yarım kadın’’ dediler ama ben yarım olmadım! Karnımda değil kalbimde büyüttüm evlatlarımı!
Ben onları canım olarak görüyorum umarım onlar da beni canları olarak görüyordur❤️ Camdaki değil kalpteki hayatlar, bu evlatlar 🥰
