Ayşe Kadıoğlu Yıldız
Ne zaman suskun umutlarla yola çıksam
Adı ayrılık olan bir şehre düşer yolum
Vicdan fukarası gecelerde ikamet ederim
Bir yalnızlık sarar ki her yeri
Ne yana dönsem yokluğun kokar
Sokaklar kimsesiz bir çocuğun bakışları kadar soğuk
Ötelerin ötesinden bir öykü anlatır
Raylara vuran ayaz
Ve ne çok şeye şahit olur gece lambaları
Ben hasrete gün eklerken
Sadece gidişi olur vagonların
Mahmuzlarım hazanı
Doludizgin sonbahara doğru
Yapraklar dökülse ne dökülmese ne
Mutsuz sabahlara açılır gözkapaklarım
Yine buruşturdum anılarımı bu akşam
Bohçama tıkıştırırken
Pansuman için gelip
Yaralarımızdan beslendi fırsatçılar
Yeter artık borcun çoğaldı hayat
Ey kader!
Ne çok oynadın alın yazımın ayarlarıyla
