Yazar Nuray Balcı Devrim masanın tüm hazırlıklarını bitirmişti. Yılbaşı için kendine bir vizyon panosu yapmıştı. Arkadaşlarına göstermek için sabırsızlanıyordu. Kendi kendine “Evet işte bu yıl...
Yazar: Nuray Balcı Ramazan… Sadece oruçtan ibaret olmayan o muazzam ay. Aç kalmanın değil sabrın, şükrün, ihtiyaç sahiplerinin anlaşıldığı ay. Sahurun, teravihin, hatimlerin, temizlenmenin, arınmanın...
Yazar: Nuray BALCI Lise yılları her zaman biraz telaş, biraz umut, biraz heyecan kokardı. O gün de farklı değildi. Teneffüs zili çalmıştı. Beyaz ütülü...
Yazar: Nuray BALCI Güne sabah namazı ile başlayan Meryem, her zamanki gibi uykuya hasret, yorgun argın çay suyunu ocağa koydu. Uykuyu çok sevmesine rağmen sorumlulukları...
Yazar Nuray Balcı Sevgi hastane koridorlarının sessizliğine çoktan alışmıştı. On altı yıldır kontroller, muayeneler, oradan oraya savrulsa da son dört aydır artık yatılı olarak kalıyordu...
Kalbimdeki Yarama ve Ruhumun Yalnızlığına Yazar Nuray Balcı Özlemim, babam; bu satırları sana yazacağımı hiç düşünemezdim. Keşke yaşarken sana bunları anlatabilseydim ya da yazsaydım da...
Yazar Nuray Balcı 2 Ocak 1943 Doğumlu Türk, aranjör, sanatçı, besteci, söz yazarı, televizyon programı yapımcısı ve sunucusu, köşe yazarı ve kültür elçisidir. Karamanoğulları’na uzanan...
Yazar Nuray Balcı Onca yıl evlat aşkıyla yanıp tutuşmuş biri olarak vuslatı yazmak benim payıma düştü. Ne kadar da manidar! Onca yıl babasıyla aynı evi...
Nuray Balcı Gözleri hala görüyor Renkleri tam ayırt edemese de Kendi işini görebilecek kadar Ama yaşadığı onca karanlık gün Çoktan ilmek ilmek işlemişti O boncuk...
Yazar: Nuray Balcı Bir yıldır kucaklaşmayı beklediğim o müthiş an, gün gelmişti. Kalbimin ritmini değiştiren bu heyecan dolu gün için; hayalimdi diyebilirim. Yazarlarla buluşmak, kitaplar...
Yazar Nuray Balcı Yusuf, arabada oturmuş bekliyordu. Eşi Selma, kızı Nil ve oğlu Eymen çantalarını almış gelmişlerdi arabaya. Bu hafta sonu mağara keşfedeceklerdi. Her hafta...
Nuray Balcı Köyün en sessiz evi, mezarlığın hemen karşısındaydı. Burada oturan Naciye Teyze’nin boyu pek uzun sayılmazdı. Hafifçe kamburu çıkmıştı artık. Yılların yükü sırtına değil...