Gönül Çelen
Hayat sunar, insan sanar. Hayatı sunduğu kadar değil aldanışları kadar yaşar. Zaman bazı anlara nokta koyup, üzerinden akıp geçmesine aldırmadan hayata hep ordan başlayıp yaşamaya
Ana Sayfa
Page 359
Selahattin ve Sihirli Hoparlör
Yine o lanetli ışık, dolaptan sızıyordu. Bildiğin mor renkte atan bir kalp, karanlıkta göz kırpan bir hortlak gibi.
DERİN KUYU
KÜBRA ÇAKAR Günlerdir yürüyor olmanın verdiği yorgunluk ve sıcak havanın üzerimdeki ağırlığıyla yavaş yavaş ilerliyordum. Eski tarihi kalıntıların olduğu alana geldiğimde elimdeki fotoğraf makinasını çıkardım.
Ayın Karanlık Yüzü
Nazlıcan, takvimi delik deşik ettiğinden beri ev arkadaşları onu “Kırmızı Alarm Komutanı” diye çağırıyordu. Çünkü her ayın ortasında evin havası değişir, bitkiler solar, kediler camdan
Hüznüm Esaretim
Yetti bana bu hasret, hiç dayanamıyorum. Sabırla helva koruk, ben sabredemiyorum. Gönlüm yorgun, perişan; toparlanamıyorum. Hakk'tan dileğim vuslat; her dem yalvarıyorum.
3 Tekirdağ Efsanesi
Çağlar Didman Efsaneler, masallar, hikayeler, türküler ve ninniler bir ulusun kültürünü yansıtan ve nesilden nesile taşıyan önemli unsurlardır. Bunlar ulusların kaderini değiştiren olayların yüzyıllarca zihinlerde
Sessiz Şahit
Köyün en sessiz evi, mezarlığın hemen karşısındaydı. Burada oturan Naciye Teyze’nin boyu pek uzun sayılmazdı. Hafifçe kamburu çıkmıştı artık. Yılların yükü sırtına değil de ruhuna
Mırnav’ın Açlık Savaşı
Mırnav beklemeyi sevmezdi. Hele ki karnı guruldamaya başlamışsa… Hayır. O vakit tek bir yol vardı: Görevimiz: iş başa düştü. O gün de yine aynısı olmuştu.
Gülbahar Teyze ve Üç Cingöz
Üsküdar’daki eski bir plazanın gece temizliğinden sorumlu olan Gülbahar Teyze, kova ve paspasıyla ıssız lobide yavaş yavaş ilerliyordu. Yerleri yeni cilalamıştı, camlar pırıl pırıl olmuştu.
Bir Kahve Alır mıydınız?
Nezaket Hanım, seksenlerin ortasında hafızanın kıyısında yaşayan bir zarafet timsaliydi. Eski edebiyat öğretmeni, şair ruhlu, ama son yıllarda şiirden çok “şey… neydi onun adı…” diyordu. Gündüzleri
İnsanlık Öldü
"Siyahın asaletinin iyice hissedildiği, gecenin ürpertici yalnızlığının hakim olduğu, ayın en saf ve masum haliyle yanımda olduğunu hissettiğim andı, kalemime sarıldığım an.
